خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۱۶۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بعد مردن، نشان ما سخن استآتش کاروان ما سخن است
۲
گردد از وی چراغ ما روشنخلف دودمان ما سخن است
۳
زو شود قدر ما مگر پیدانور شمع زبان ما سخن است
۴
تر دماغیم از گل معنیباغ ما، بوستان ما، سخن است
صفحهٔ ۱ از ۲