خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۲۰۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خامه از برگشته بختی تا به آن دلبر نوشتنام را صد ره به پایان برد و باز از سرنوشت
۲
از خسان پرداخت چون محفل، سخن آمد کندبی خسک باشد چو کاغذ می توان بهتر نوشت
۳
میتوان ای خواجه گمنام با دست سخانام خود بر صفحه گیتی به آب زر نوشت
۴
کس نیابد دوستکامی در جهان بیراستیهیچکس این نسخه نتوانست بی مسطر نوشت
صفحهٔ ۱ از ۲