خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۲۱۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در چشم شناسای ره و رسم امانتدزدیدن گردن بود از تیغ خیانت
۲
پوشیده نظر، دیده ور از یاری مردمکور است که دارد ز عصا چشم اعانت
۳
یک فایده خواری ما اینکه عزیزاندیگر نتوانند بما داد اهانت
۴
چیزی به بها کس ندهد جنس گران راای خصم به ما این همه مفروش متانت
صفحهٔ ۱ از ۲