خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۲۱۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رنگ سرخ آدمی را میکند زرد احتیاجروی گرم دوستان را، میکند سرد احتیاج
۲
ای بسا روها که کرد از رنگ خجلت غازه دارکرده مردان را بسی نامرد، نامرد احتیاج!
۳
ظاهر از سیمای نخل تشنه می گردد که چونچهره آزادگان را میکند زرد احتیاج
۴
اره در پا ز آمد و رفت در دونان نهادنخل عزتها بسی از پا درآورد احتیاج
صفحهٔ ۱ از ۲