خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۲۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آتش حسنش، کمان عشق را طیار کردحرف تمکینش، زبان راتیغ لنگردار کرد
۲
بیزبانی در دو گیتی مایه آسودگی استاز زبان خود را ترازو زیر چندین بار کرد
۳
کوته از پیری نگردد آرزوهای درازصبح نتواند بره خوابیده را بیدار کرد
۴
انفعال جرم باشد توبه در پیش کریمگردش رنگی تواند کار استغفار کرد
صفحهٔ ۱ از ۲