خلوتی با سنایی
شمارهٔ ۳۰۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ساقیا! مستان خواب‌آلوده را بیدار کناز فروغ باده، رنگِ رویشان گلنار کن
۲
لاابالی پیشه‌گیر و عاشقی بر طاق نِهعشق را در کار گیر و عقل را بیکار کن
۳
گر ز چرخ چنبری از غم همی خواهی نجاتدور باده پیش گیر و قصد زلف یار کن
۴
پنج حس و چار طبع از پنج باده برفروزوز دو گیتی دل به یک بار از خوشی بیزار کن
صفحهٔ ۱ از ۲