خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۳۴۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو شرح حال شهیدان او رساله شودتمام خون شفق، سرخی مقاله شود
۲
چنان زپا نفتادم که گردمش در بزمز دور چرخ اگر خاک من پیاله شود
۳
پی نظاره چو باران بر روی هم ریزندچو خط بدور مه عارض تو هاله شود
۴
شکستگی است نشانی درست کامل راشراب زرد کند چهره، چون دو ساله شود
صفحهٔ ۱ از ۲