خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۴۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نیست ای دل محنت آباد جهان، جای نشاطابله آن کو میکند در وی تمنای نشاط
۲
جز گل آتش نچیند باغبان از شاخ خشکچند باشی آخر ان عمر جویای نشاط
۳
شادکامیهای عالم، مایه ناکامی استگریه ها چون ابر میخیزد ز دریای نشاط
۴
لاله غم، سرخ دارد روی باغ عیش رانیست غیر از نخل ماتم، گلشن آرای نشاط
صفحهٔ ۱ از ۲