خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۵۲۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر فلاطون زمانی، حرف دانستن مزننام خود را خط بطلان، از رگ گردن مزن
۲
لب مجنبان از برای هرزه گفتن هر نفسبر چراغ اعتبار خویشتن، دامن مزن
۳
گر سخن خواهی کنی، عیب سخن کردن بگوگر نخواهی تن زد، از حرف خموشی تن مزن
۴
روشنایی خانه دل را، ز چشم عبرت استبیش ازین از خواب غفلت، گل بر این روزن مزن
صفحهٔ ۱ از ۳