خلوتی با سنایی
شمارهٔ ۳۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر کار به جز مستی اسکندر می منور معجزه شعرستی پیغمبر می من
۲
با این همه گر عشق یکی ماه نبودیاندر دو جهان شاه بلند اخترمی من
۳
ماهی و چه ماهی که ز هجرانش برین حالگر من به غمش نگرومی کافرمی من
۴
گر بندهٔ خوی بد خود نیستی آن ماهحقا که به فردوس همش چاکرمی من
صفحهٔ ۱ از ۳