خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۵۶۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ویرمه، چوق رنگ گل عارض جانانمزهگیرمه ای باده گلرنگ بیزیم قانمزه
۲
اول نه رخ دور نه طراوت که او ننک فیضندینگل اولور خار اگر ال ووره دامانمزه
۳
اول نه لب دور، نه دهان دور، نه حلاوت دوربوکه شکر سوزلری اودسالدی بیزوم جانمزه
۴
نیجه کیم غنچهٔ سیراب گولر شبنمدیناول گولر، یوزلی گولر دیدهٔ گریانمزه
صفحهٔ ۱ از ۳