خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۵۹۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
همچو ناخن، شده خم بر در سلطان تاکی؟!در گشاد گره جبهه دربان تاکی؟!
۲
ز آب روی و، مژه تر، ز تذلل پی نانآب و جاروب کشی بر در دونان تاکی؟!
۳
کردن آزار جهانی، ز طمع بهر شکمخلق را پوست کنی، بهر یک انبان تا کی؟!
۴
خوشه سان خانه پر از گندم وجو، و ز پی نانبودن ای سست قدم این همه لرزان تاکی؟!
صفحهٔ ۱ از ۳