خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۴۱ - در سوگ و تاریخ مرگ شاه عباس دوم
ماده تاریخ
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در جهان ماتم و شوری دیدمهمه گویان ز دل و جان صدحیف!
۲
چون صدف دست بهم سودی خلقک از آن گوهر رخشان صدحیف!
۳
کوه و صحرا همه مینالیدندکه از آن ابر بهاران صدحیف!
۴
آب در جوی سراسیمه زدیسنگ بر سینه که یاران صدحیف!
صفحهٔ ۱ از ۹