خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۶۴ - تاریخ مرگ تایب
ماده تاریخ
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز روی درد و سوزم گفت یاری قدردان روزیکه: «تایب » حیف دامان بقا زین بوم و برچیده
۲
شدم غمگین و حق آشنایی خواست تاریخشبگفتم:«از جهان تایب بساط عمر بر چیده »
صفحهٔ ۱ از ۱