شعر را زندگی کن
خلوتی با واعظ قزوینی

شمارهٔ ۷۹

ابیات پراکنده

❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧
❦
۱
زر چو شد جمع، ز خود حادثه بر می آردآتش خرمن گل، بر سر هم ریختن است!
صفحهٔ ۱ از ۱
در حال بازیابی جای مطالعه…متن شعر در گنجور
خلوت سه‌گاهسه‌تار · Leyth