خلوتی با سنایی
شمارهٔ ۳۸۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سینه مکن گرچه سمن سینه‌ایزان که نه مهری که همه کینه‌ای
۲
خوی تو برنده چون ناخن برستگرچه پذیرنده چو آیینه‌ای
۳
حسن تو دامست ولیکن ترادام چه سودست که بی چینه‌ای
۴
من سوی تو شنبه و تو نزد منچون سوی کودک شب آدینه‌ای
صفحهٔ ۱ از ۳