خلوتی با سنایی
شمارهٔ ۴۰۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن دلبر عیار من ار یار منستیکوس «لمن الملک» زدن کار منستی
۲
گر هیچ کلاهی نهدم از سر تشریفسیاره کنون ریشهٔ دستار منستی
۳
بر افسر شاهان جهانم بودی فخرگر پاردم مرکبش افسار منستی
۴
ور گل دهدی چشم مرا زآن رخ چون باغصحرای فلک جمله سمن‌زار منستی
صفحهٔ ۱ از ۴