خلوتی با سنایی
شمارهٔ ۴۰۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
صنما آن خط مشکین که فراز آوردیبر گل از غلیه گوی که طراز آوردی
۲
گرچه خوبست به گرد رخ تو زلف درازخط بسی خوبتر از زلف دراز آوردی
۳
گر نیازست رهی را به خط خوب تو بازتو رهی را به خط خویش نیاز آوردی
۴
قبله‌ای ساختی از غالیه بر سیم سپیدتا بدان قبله بتان را به نماز آوردی
صفحهٔ ۱ از ۲