خلوتی با سنایی
قصیدهٔ شمارهٔ ۹ - در توحید
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آراست جهاندار دگرباره جهان راچو خلد برین کرد، زمین را و زمان را
۲
فرمود که تا چرخ یکی دور دگر کردخورشید بپیمود مسیر دوران را
۳
ایدون که بیاراست مر این پیر خرف راکاید حسد از تازگیش تازه جوان را
۴
هر روز جهان خوشتر از آنست چو هر شبرضوان بگشاید همه درهای جنان را
صفحهٔ ۱ از ۱۲