خلوتی با یغمای جندقی
شمارهٔ ۱۳۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون تو به جعد عنبرین نافه چین پراکنیدامن و جیب گیتی از مشک ختن برآکنی
۲
مو چو پراکنی به رو، رو چو برآکنی به موسنبل تر به دسته ای، دسته گل به خرمنی
۳
هندوی خال دلستان نزتو همین بدین زیانهوش بری و عقل و جان، دزد هزار مخزنی
۴
جای سرشک خون چکم لیک کجا اثر کندقطره هیچ سنگ ما در تو که سنگ صدمنی
صفحهٔ ۱ از ۳