خلوتی با یغمای جندقی
شمارهٔ ۱۵۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرنج زاهد اگر نیست گفتمت دینیبمال چشمی و بنگر هزار چندینی
۲
چه جای باده تلخ است بی لب تو مرابه کام می نرود هرگز آب شیرینی
۳
نشاط بستر راحت به خواب خواهددیدسری که ساخت ز خاک در تو بالینی
۴
به تیغ می زندم مرحبا که گفت که منز ذوق زخم ندارم مجال تحسینی
صفحهٔ ۱ از ۲