خلوتی با حکیم نزاری
بخش ۲ - حکایت
باب یازدهم - در تمهید معذرت از گناه و کیفیّت آن
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به تبریز دیدم جوانی سخیکه میخواندنش مشایخ اخی
۲
ز بیرون شهرش مقامات بودبه خدمت ملازم در اوقات بود
۳
به یک موضعش خانقه ساختهبه درویش و محتاج پرداخته
۴
ز دیگر طرف داشت میخانه ایطرب را بر آورده کاشانه ای
صفحهٔ ۱ از ۳