خلوتی با اوحدی مراغه‌ای
شمارهٔ ۴
فی لسان الاصفهانیه
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سر ترسم که پابند هوای تو نبودل نشو کرت که خاک کف پای تو نبو
۲
دیم خورشید که لسیش و سرکفت بروشنو این که بسوی و سیمای تو نبو
۳
شیخ و قاضیت برینند بر به رک بمهرچشم شیخ و دل قاضی و گوای تو نبو
۴
ورم هر مالی هژیر ترا گر عرض کرندیعلم الله که هیچ کسم بپای تو نبو
صفحهٔ ۱ از ۳