خلوتی با افسر کرمانی
شمارهٔ ۲۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جز ماه من که هشته به تارک کلاه راباور مکن که بوده کله فرق ماه را
۲
گرد از عذار خویشتن ای ماه من بگیربزدای، ز آینه، اثر دود آه را
۳
با خاطر حزین مکن ای دل خیال دوستاندر وثاق تنگ مبر پادشاه را
۴
هرچند نیست غیر نگاهی، گناه منشویم به آب دیده حروف گناه را
صفحهٔ ۱ از ۲