خلوتی با افسر کرمانی
شمارهٔ ۵۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
حق انصاف عجب مملکتی مسکن ماستپیر ما، پیرو ما، رهبر ما، رهزن ماست
۲
ما در این شهر امیریم که از همت دوستآفتاب فلکی، کودکی از برزن ماست
۳
ما به بازار غمش، جوهریان عجبیماشک ما، گوهر ما، دیده ما، مخزن ماست
۴
سنبل زلف تو شد خوشه ما، بی خرمنواین عجب تر، که همان خوشه ما خرمن ماست
صفحهٔ ۱ از ۲