خلوتی با وحیدالزمان قزوینی
بخش ۸ - صفت بقّال
شهرآشوب کوچک
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
فریاد ز حسنِ شوخ بقالوان خط ّ سیاه و چهره ی آل
۲
دل ز آتش آن جمال پر نورپر آبله شد چو تفت انگور
۳
از داغ نو و کهن دل ریشپُر گشت چو دخل آن جفا کیش
۴
سنگ من و او چو اهل فرهنگشد حلقه به گوش آن دل سنگ
صفحهٔ ۱ از ۲