خلوتی با وحیدالزمان قزوینی
بخش ۱۰ - صفت جوهری
شهرآشوب کوچک
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گوهر دارد چو دیده دُر باربا جوهریان بُوَد مرا کار
۲
گردید ز شرم لعل ایشانیاقوت هزار رنگ در کان
۳
مرجان بر آن لبان پر شورباشد چو چراغ روز بی نور
۴
ازخجلت آن دهان و دندانشد درّ و صدف چو لعل و مرجان
صفحهٔ ۱ از ۲