خلوتی با وحیدالزمان قزوینی
بخش ۲۳ - صفت رنگرز
شهرآشوب کوچک
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از رنگرزان کشم بناچارهر روز هزار رنگ آزار
۲
داغم بر دل، که "صبر کاه" استچون ناخن رنگرز سیاه است
۳
باشد جگرم نهان درین داغمانند حنای دست صّباغ
۴
از دوری او که هم چو ماه استاز بس شب هجر من سیاه است
صفحهٔ ۱ از ۲