خلوتی با وحیدالزمان قزوینی
بخش ۲۹ - صفت کمانگر
شهرآشوب کوچک
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بر پیر خمیده قد مهجوردایم رود از کمان گران زور
۲
استادی عشق بی امانشفی الحال کُشد به خر کمانش
۳
آن پیر که چلّه ها کشیدهاین جا به مراد خود رسیده
۴
مانند کمان ز حسن عالیصد خانه نموده اند خالی
صفحهٔ ۱ از ۳