خلوتی با وحیدالزمان قزوینی
بخش ۴۲ - صفت صرافان
شهرآشوب کوچک
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از غش پاکست چون عیارمبا صّرافان فتاد کارم
۲
خرمن شده داغ دل ز اطرافچون نقد بروی نطع صّراف
۳
هست از خط زخم، پود و تارمسنگِ محکِ جفایِ یارم
۴
دل را شده صبر اگر چه روپوشرسوا شده ام چو نقد مغشوش
صفحهٔ ۱ از ۳