خلوتی با وحیدالزمان قزوینی
بخش ۴۷ - صفت پینه دوز
شهرآشوب کوچک
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از دوری پینه دوز، سینهما راست ز داغ پینه پینه
۲
باشد هوس وصالش از منزربفت به ژنده پینه کردن
۳
تا دل به غم فراق پیوستمحنت ز خورش لب مرا بست
۴
کی پینه زنم به شام هجرانبر خرقه ی تن ز پاره ی نان
صفحهٔ ۱ از ۳