خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۲۱ - فی مدح الملک الاعظم معز الدنیا و الدین ملک حسین طاب ثراه
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن بحر دم کشت و ازو دهر پر بخاربا کوه آتشست و ازو چرخ پر شرار
۲
چون ابر بر بلندی و چون قطره در نشیبچون سیل بر سواحل و چون موج در بحار
۳
سوی فراز شیر فلک زو در ارتعاشسوی نشیب گاو زمین زو در اضطرار
۴
هایل هیون بپویه و پیل دمان برزمببر بیان بحمله و ضیغم بکارزار
صفحهٔ ۱ از ۱۴