خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۴۵ - فی مدح الصاحب الاعظم غیاث الدنیا و الدین محمد رشید
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دوش چون شاه حبش بیرون خرامید از حرمراستیرا همچو سرو از در درآمد دلبرم
۲
مجمر و شمع و شراب آوردم و نقل و کبابگفتم امشب با سر زلفش بپایان آورم
۳
هر زمان با خویش می گفتم که بعد از مدتیاین منم در صحبت جانان که جان می پرورم
۴
بختم از خواب گران برجست و این بشنید و گفتگر بخوابش دیدمی هرگز نبودی باورم
صفحهٔ ۱ از ۱۶