خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۴۹ - فی الحقیقة و اثبات النفس الناطقه
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
من ببال کبریا در اوج وحدت می پرمبشنو آواز ملایک از طنین شهپرم
۲
ترجمان قایل وحیست در اطوار غیبخامه معجز نمای و طبع حکمت پرورم
۳
عکس عالم در وجود خویش بینم منعکسور ز من باور کنی آئینه ی اسکندرم
۴
تیغ نطقم جاری است از شرق تا اقصای غربگرچه حرفی نیست مانند زبان خنجرم
صفحهٔ ۱ از ۱۱