خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۵۲ - فی مدح الامیر الاعظم الاعدل الاکرم صاحب الجیش و العلم شرف الحق الدنیا و الدین مبارز الاسلام و المسلمین شاه مظفر زید عدله
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
وقت صبحم گذر افتاد بر اطراف چمنبا بتی ماه رخ سنگدل سیم بدن
۲
برکشیدیم چو سرو از لب سرچشمه علمتا بشوئیم ز رخساره ی دل گرد حزن
۳
ماجرائی ز قضا گشت بد انسان واقعکه نبودیم دمی بی شغب و شور و فتن
۴
چشم آن ماه پریچهره چو بر چشمه فتادگفت ماهیت این با تو بگویم روشن
صفحهٔ ۱ از ۱۳