خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۱۱ - ایضاً
المطائبات و المقطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون گشت سوار آنک بهنگام سواریجولانگه که پیکر او عالم بالاست
۲
زد پاشنه بر استر و از جای بر انگیختز انسان که ازو استرک خسته امان خاست
۳
استر چو بتنک آمد ازو بانک بر آورد«گفتا ز که نالیم که از ماست که بر ماست»
صفحهٔ ۱ از ۱