خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۲۲ - فی الاستیهاب و طلب الجایزه
المطائبات و المقطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زهی رفیع جنابی که چون بیوت عناکبسپهر بر در ایوان رفعت تو تنیدهست
۲
هیاکل ملکی صورت و وجود تو معنیمعاقد فلکی قفل و خاطر تو کلیدست
۳
از آن محیط بنزد تو آب روی نداردکه قطره ئیست که از ابر بخشش تو چکیدهست
۴
برین حدیقه ی خضرا گل شقایق شرقیشکوفه ئیست که از باغ دولت تو دمیدهست
صفحهٔ ۱ از ۳