خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۸ - فی الاستیهاب السرج بعد موهبة الفرس
قطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ایا سپهر جنابی که همچو اختچیاننهد بر ابلق که پیکر تو جوزا زین
۲
چو آفتاب ز خاک درت شرف یابدبر آستان تو افتد ز طاق خضرا زین
۳
گهی که عزم شبیخون کنی بر انجم چرخبسبز خنک فلک بر نه از ثریا زین
۴
ز بهر بنده مخلص چو اسب فرمودیوزین بتنگ نیاید دلت بفرما زین
صفحهٔ ۱ از ۲