خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۳۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جان هر زنده‌دلی زنده به جانی دگرستسخن اهل حقیقت ز زبانی دگرست
۲
خیمه از دایره‌ی کون و مکان بیرون زنزانک بالاتر ازین هر دو مکانی دگرست
۳
در چمن هست بسی لاله سیراب ولیتُرک مهروی من از خانه‌ی خانی دگرست
۴
راستی راز لطافت چو روان می‌گردیگوئیا سرو روان تو روانی دگرست
صفحهٔ ۱ از ۲