خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۹۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نی ز دود دل پر آتش ما می نالدتو مپندار که از باد هوا می نالد
۲
عندلیبیست که در باغ نوا می سازدخوش سرائیست که در پرده سرا می نالد
۳
بیزبانست و ندانم که کرا می خوانددر فغانست و ندانم که چرا می نالد
۴
من دلخسته اگر زانک ز دل می نالمباری آن خسته ی بیدل ز کجا می نالد
صفحهٔ ۱ از ۳