خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۱۰۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شام شکستگانرا هرگز سحر نباشدوز روز تیره روزان تاریکتر نباشد
۲
هر کو ز جان بر آمد از دست دل ننالدوانکو ز پا در آمد در بند سر نباشد
۳
پیر شرابخانه از باده ی مغانهتا بیخبر نگردد صاحب خبر نباشد
۴
در بزم دردنوشان زهد و ورع نگنجددر عالم حقیقت عیب و هنر نباشد
صفحهٔ ۱ از ۳