خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۱۱۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از صومعه پیری بخرابات درآمدبا باده پرستان بمناجات درآمد
۲
تجدید وضو کرد بجام می و سرمستدر دیر مغان رفت و بطاعات درآمد
۳
هر کس که ز اسرار خرابات خبر داشتاز نفی برون رفت و باثبات درآمد
۴
این طرفه که هر کو بگذشت از سر درماندرد دلش از راه مداوات درآید
صفحهٔ ۱ از ۳