خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۲۱۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر زمان آهنگ بیزاریش بینعهد و پیمان وفاداریش بین
۲
گر ندیدی نیمشب در نیمروزگرد ماه آن خطّ زنگاریش بین
۳
زلف مشکین چون براندازد ز رخروز روشن در شب تاریش بین
۴
حلقه های جعدش از هم باز کننافه های مشک تاتاریش بین
صفحهٔ ۱ از ۳