خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۲۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای سنبله ی زلف تو خرمن زده بر ماهوی روی من از مهر تو طعنه زده بر کاه
۲
خورشید جهانتاب تو از شب شده طالعهندوی رسن باز تو برمه زده خرگاه
۳
افعی تو در حلقه و جادوی تو در خوابخورشید تو در عقرب و پروین تو بر ماه
۴
صورت نتوان بست چنین موی میانیبر موی کمر بسته و مو تا بکمر گاه
صفحهٔ ۱ از ۳