خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۴۷
رباعیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دوش آن پسر کوفه گر چون برخاستمی کرد اشارتم که استاد اینجاست
۲
یعنی بگذر
۳
گفتم ز غمت رنگ رخم چون زر شدگفتا که بسیم کار ما گردد راست
۴
ماننده ی زر
صفحهٔ ۱ از ۱
رباعیات