شعر را زندگی کن
خلوتی با سنایی

رباعی شمارهٔ ۵۴

رباعیات

❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧
❦
۱
تا جان مرا بادهٔ مهرت سودستجان و دلم از رنج غمت ناسودست
۲
گر باده به گوهر اصل شادی بودستپس چونکه ز بادهٔ تو رنج افزودست
صفحهٔ ۱ از ۱
در حال بازیابی جای مطالعه…متن شعر در گنجور وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
خلوت سه‌گاهسه‌تار · Leyth