خلوتی با خواجوی کرمانی

شمارهٔ ۱۶۷

رباعیات

❧

هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت

❧

❦

می گفت دهل دوش بهنگام سحرکاوازه ی من جهان کند زیر و زبر

چوگان بزدش بر دهن و گفت خموشبربسته دگر باشد و بر رسته دگر

صفحهٔ ۱ از ۱

در حال بازیابی جای مطالعه…متن شعر در گنجور