خلوتی با خواجوی کرمانی

شمارهٔ ۲۳۱

رباعیات

❧

هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت

❧

❦

آنکس زختاست اصل و ابر و از چینچون نافه شکم دریده باد از سرکین

چون شمع دمی در نفس باز پسینیا رب منشیناد کسش بر بالین

صفحهٔ ۱ از ۱

در حال بازیابی جای مطالعه…متن شعر در گنجور