خلوتی با خواجوی کرمانی

شمارهٔ ۳۰۲

رباعیات

❧

هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت

❧

❦

آن موی میان که تا میان دارد مویاز مردم چشم من نهان دارد روی

گفتم سر زلف تو پراکنده چراستگفتا که سخنهای پراکنده مگوی

صفحهٔ ۱ از ۱

در حال بازیابی جای مطالعه…متن شعر در گنجور