خلوتی با خواجوی کرمانی

شمارهٔ ۱۹

رباعیات

❧

هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت

❧

❦

ای سرو سهی که قد و بالات خوش‌ستآن دُرج پر از لؤلؤی لالات خوش‌ست

گیسوی دراز را میفکن بر دوشکآن شعر سیه بر قد و بالات خوش‌ست

صفحهٔ ۱ از ۱

در حال بازیابی جای مطالعه…متن شعر در گنجور